ویتامین K4 (منادیول دی استات) CAS 573-20-6، که با نام علمی منادیول دی استات و با مترادف هایی مانند استومنافتون و کاپیلین شناخته می شود، شکل مصنوعی و محلول در آب ویتامین K است. این مشتق از منادیون (ویتامین K3) است و از نظر بالینی به عنوان یک عامل هژیک یا هژیک طبقه بندی می شود. فعالیت بیولوژیکی آن در مقایسه با سایر اشکال ویتامین K کمتر است، اما پایدارتر و ذخیره سازی آن آسان تر است.
مکانیسم عمل
ویتامین K4 به عنوان پیش ساز شکل فعال ویتامین K عمل می کند. مکانیسم آن برای انعقاد طبیعی خون بسیار مهم است:
تبدیل: پس از تجویز، منادیول دی استات در بدن به شکل فعال خود، منادیول متابولیزه می شود.
کو فاکتور برای کربوکسیلاسیون: این فرم فعال به عنوان یک عامل کمکی ضروری برای آنزیم گاما گلوتامیل کربوکسیلاز در کبد عمل می کند..
فعال سازی فاکتورهای انعقادی: این آنزیم مسئول اصلاح پس از ترجمه باقی مانده های اسید گلوتامیک خاص بر روی فاکتورهای کلیدی انعقاد است: پروترومبین (فاکتور II) و فاکتورهای VII، IX و X. این فرآیند باعث می شود این عوامل عملکردی داشته باشند.
هموستاز: با اطمینان از سنتز این فاکتورهای انعقادی فعال، ویتامین K4 مسیرهای طبیعی انعقاد خون را بازیابی می کند و خطر خونریزی را کاهش می دهد.
کاربردهای اولیه
ویتامین K4 در درجه اول برای پیشگیری و درمان اختلالات خونریزی ناشی از کمبود ویتامین K نشان داده شده است. شرایط خاص عبارتند از:
خونریزی ناشی از کمبود ویتامین K (VKDB): وضعیتی که در نوزادان و بزرگسالان مبتلا به سوء جذب دیده می شود..
هیپوپروترومبینمی: یک اختلال خونریزی دهنده ناشی از کمبود پروترومبین (فاکتور II) که می تواند توسط داروهای ضد انعقاد خوراکی مانند وارفارین ایجاد شود..
سندرم های سوء جذب: شامل شرایطی مانند زردی انسدادی، کولیت اولسراتیو مزمن، پانکراتیت مزمن، و به دنبال برداشتن وسیع روده که در آن جذب ویتامین محلول در چربی مختل می شود.
کمبود ناشی از دارو: استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف می تواند باکتری های روده را که ویتامین K را سنتز می کنند از بین ببرد و منجر به کمبود شود.
کاربردهای تحقیقاتی
علاوه بر استفاده بالینی آن به عنوان یک عامل هموستاتیک، تحقیقات سایر فعالیت های دارویی بالقوه ویتامین K4 را شناسایی کرده است:
